Het Raadhuis is niet alleen voor architectuurminnaars, maar ook voor muziekliefhebbers.
In 1931 werd in Hilversum het nieuwe Raadhuis opgeleverd. Het dorp was door de komst van de radio zo snel gegroeid dat het stadse allures had gekregen. Daarbij kreeg een gemeente steeds meer ambtelijke taken, dus het historische rechthuis aan de Kerkbrink was sowieso te klein geworden. Willem Dudok tekende voor het ontwerp, en het gebouw wordt algemeen gezien als zijn magnum opus. Nog altijd trekt Hilversum dankzij Dudok duizenden architectuurliefhebbers.
Maar het Raadhuis is niet alleen een plaats voor tastbare kunst. Al sinds het begin worden er in het gebouw de zogenaamde Raadhuisconcerten gegeven. Er is dus kunst in kunst! Kan het nog mooier? In 2006 was deze traditie toe aan haar vijftiende lustrum. Tijd om wat te vieren! Dat vieren gebeurt op zijn Hilversums: met musici van de omroep. Een groep blazers speelt muziek van Mozart en Spohr. Van Mozart horen we delen uit de 'Turkse' opera Die Entführung aus dem Serail. Kort na het succes in 1782 verscheen er een blazersarrangement van de ouverture en diverse andere delen. Zou de bewerking van Mozart zelf kunnen zijn? Waarom niet... Hij was gek op blaasmuziek en heeft in zijn Weense tijd een paar heel belangrijke toevoegingen aan het genre gedaan.
Het tweede werk komt van Louis Spohr, een componist die we vaak al bij de vroege romantiek rekenen. Zijn blaasmuziek heeft echter weinig gemeen met de Weltschmerz en Sehnsucht die we daarmee associëren. Het is zorgeloze muziek die zeker schatplichtig is aan Mozart, maar ook meegaat met diverse muziekmodes uit die tijd en nooit de militaire muziek - waar de blaasmuziek oorspronkelijk vandaan komt - uit het oog verliest.