Alles door elkaar

Je hebt recitals die helemaal gewijd zijn aan één componist, één thema of één tijdperk. En je hebt musici die dat heel anders doen.

György Sebők (1922-1999) koos liever niet tussen zijn favoriete componisten en stijlen. Dit recital bestrijkt gewoon alle muziek die hij graag speelde. Van barok (Bach) en klassiek (Mozart) gaat hij via de romantiek (Liszt) rustig door naar impressionisme (Debussy) en modernisme (Bartók). Een riskante keuze, want elke stijl vraagt zijn eigen pianistische benadering en om zoveel verschillende stukken in te studeren vergt veel meer flexibiliteit dan een recital met alleen maar Bach of Debussy. Sowieso maakte Sebők het zich niet gemakkelijk. Het vlaggenschip van dit concert is de Sonate in b van Franz Liszt, een van de zwaarste werken uit zijn toch al niet gemakkelijke oeuvre. De combinatie van een halfuur aaneengesloten muziek en vliegende virtuositeit maken dit stuk tot een romantische Mount Everest die maar weinigen met echt succes beklimmen. Aan deze ervaren Hongaar was dit wel toevertrouwd.