Altvioolrecital

De altviool: je kunt er de mooiste dingen mee doen. Jammer genoeg is het repertoire beperkt.

De altviool is maar een kwint lager gestemd dan de viool. Je hoeft dus niet uitzonderlijk goed te zijn om de hoge tonen van de viool te halen. Maar de klankkleur is een stuk donkerder. In de laagte kan de altviool geloofwaardig als een cello klinken.

Het beste van twee werelden dus. Toch zijn er maar weinig componisten, zeker voor 1900, die daar gebruik van maakten. Je vindt op recitals dus vaak dezelfde stukken. De sonates van Brahms bijvoorbeeld. Esther Apituley en Marius van Paassen schamen zich niet om ze allebei te programmeren. Maar daarnaast vinden ze genoeg ruimte voor minder bekende stukken. Hierbij schuwen ze niet om de laatromantische Vieuxtemps en de knalmoderne Morton Feldman naast elkaar te zetten.