Annette den Heijer / Ronald Brautigam

Een fluitiste en een pianist. Op het programma: gematigd modernisme.

Ronald Brautigam, nu lid van de oude garde, destijds begin dertig, komt veelvuldig in ons archief voor. Waar hij zich de afgelopen decennia toelegde op de historische uitvoeringspraktijk (de fortepiano), doet hij hier nog van alles, ook modern werk.

De werken die Brautigam en fluitiste Annette den Heijer (helaas niet zo bekend gebleven) hebben uitgekozen, stammen allemaal uit de twintigste eeuw. Maar hun smaak ligt niet bij avant-garde. De gemene deler van deze muziek is: hoorbaar modern, maar altijd met een handreiking naar het publiek. Sommige componisten, zoals de Georgiër Otar Taktakisjvili, moesten van het regime conventioneel componeren en maakten er letterlijk het beste van. Anderen, zoals Rudolf Escher, hadden het gewoon niet zo op modern idioom. Bij Nino Rota en Richard Rodney Bennett lag het weer anders. Zij waren filmcomponisten. Het schrijven van beeldende muziek die veel mensen meteen bereikt zat hun zowel in het bloed als in het beroep.