Andermaal worden in het Tropentheater verschillende muziekculturen met elkaar geconfronteerd.
In het Tropentheater liep anno 2004 de concertreeks "Atlas Ensemble". Het ging hier niet om het Atlasgebergte (het was geen festival met muziek uit Marokko), maar om de atlas als kaartenboek. Het festival brengt ons in het ene na het andere land, met name in Azië.
Al eerder kwamen we een concert tegen waarin de leden van dit denkbeeldige ensemble met elkaar samen speelden. Muzikanten uit het Midden-Oosten, uit China en uit Europa, samen met hun eigen instrumenten. Daar komt nog heel wat bij kijken, want deze drie tradities kennen totaal verschillende stemmingen. Maar door het natuurlijke aanpassingsvermogen van muzikanten wordt het toch ... muziek.
Ook in dit concert komen muzikanten uit diverse culturen bij elkaar. Toch is er één ding anders: er doen nu ook Armeense muzikanten mee. Samen met muzikanten uit onder meer Turkije en Azerbeidzjan! Dan krijg je grotere problemen dan alleen de stemming. Armenië voelt de pijn van de genocide die in Turkije niet zo genoemd mag worden, en zelf hield het land destijds een stuk Azerbeidzjaans grondgebied bezet. Maar musici blijven musici. Zij voelen de band met elkaar - over politieke en culturele grenzen heen.