Barok bijlichten

Drie achttiende-eeuwse componisten, niet echt onbekend maar nog altijd onvoldoende gespeeld.

Daar gaan we wat aan doen, moet het Combattimento Consort gedacht hebben. In dit concert horen we Zelenka, Hellendaal en Rameau.

Jan Dismas Zelenka, tijdgenoot van Bach en Händel, ging in de leer bij Fux en gaf zelf les aan Quantz. Hij kwam uit de Bohemen maar maakte het in Saksen - alsof hij het gat van de geëmigreerde Händel kwam opvullen. Zijn werk ademt de geest van de tijd, in de beste zin van het woord. Door zijn lessen bij Fux is het ouderwetse contrapunt nog volop in de muziek verweven, maar hij vergeet ook de melodie niet. Zijn muziek is warm aanbevolen aan liefhebbers van Bach, van Händel, van Telemann... nou ja, eigenlijk aan iedereen.

Een veelgehoorde vraag luidt: "Hebben we in Nederland dan geen goede componisten, behalve Sweelinck?" Een veelgehoord antwoord op deze vraag is Pieter Hellendaal (1721-1799), een Nederlandse componist die goede, zelfs uitstekende barokmuziek heeft geschreven. Het enige bezwaar zou kunnen zijn dat hij een paar decennia te laat actief was. Hij schreef nog barokke concerti grossi in de tijd dat de Klassieke stijl volop tot bloei kwam. Geen wonder dat hij carrière maakte in Engeland, waar men nog altijd de invloed van Händel voelde.

Jean-Philippe Rameau behoeft nauwelijks introductie. Een beetje muziekliefhebber weet het wel: Franse componist van vooral opera's en daarbij een zeer belangrijk muziektheoreticus. Maar hoe vaak worden zijn opera's en balletten, of zelfs maar delen daaruit, nou gespeeld? Niet vaak. Hier horen we zijn op en top Franse danssuite met muziek uit Dardanus.