Beths / van Blerk / Egorov

De groete Joeri Egorov kwam naar het Concertgebouw, en wij waren erbij.

Deze zin kunnen we op een paar van onze concerten toepassen. We zijn geregeld in de Kleine Zaal van het Concertgebouw te vinden voor allerhande kamermuziekconcerten - concerten waar de bezoekers van de Grote Zaal vaak nauwelijks weet van hebben. De geboren Rus Egorov vroeg in de jaren zeventig asiel aan en kwam uiteindelijk in Nederland terecht. Zijn carrière was kort - in 1988 overleed hij aan aids - maar stormachtig. Hij werd even beroemd met zijn acties naast de piano als ervoor (zo vertelde hij openlijk over zijn geaardheid en de repressie in zijn vaderland). Zijn virtuositeit en zijn durf blijken wel uit de werken die hij hier kiest: de hondsmoeilijke etudes opus 10 van Chopin. Meteen alle twaalf! Een gemiddeld pianist moet zich al suf oefenen voor hij er één of twee op acceptabel podiumniveau kan spelen, maar Egorov gooit ze er zomaar achter elkaar uit.

We zouden het bijna vergeten, maar dit concert heeft nog een andere helft. In het eerste deel treden violiste Vera Beths en pianist Gerard van Blerk aan. Hun keuze is niet zo extreem moeilijk en showmanachtig als die van Egorov. Zij gaan meer voor het subtiele. Debussy, Tsjaikovski, dat werk. Maar met de Zigeunerweisen van Pablo de Sarasate tonen ook zij zich van hun flamboyante kant.