Café Dansant

Café dansant: een café, een beetje louche, waarin een band speelt en gedanst wordt. Al dan niet door schaars geklede danseressen op een podium.

In de jaren twintig gingen oude waarden overboord, ook in de muziek. Componisten gingen op zoek naar iets nieuws. Sommigen zochten dat op straat en in de kroeg: zij mengden schaamteloos de amusementsmuziek van hun tijd in het klassieke idioom. Steeds vaker was dat ook jazzmuziek, of iets dat daarop leek. Dit concert zit vol met zulke populistische, maar toch uitdagende muziek, duur en goedkoop tegelijk. Muziek van Darius Milhaud en van Erik Satie, die al ver voor de Eerste Wereldoorlog het cabaret in zijn muziek toeliet, maar ook met onbekende meesters uit de Roaring Twenties. Laat u verrassen door Gustav Bumcke en Irene Ambrus. En door Arnold Schönberg. Met zijn cerebrale twaalftoonsmuziek was hij ongeveer alles wat de andere componisten op dit programma niet waren, maar blijkens zijn Brettl-Lieder kon ook hij volks en vunzig uit de hoek komen. En dat al in 1901!