Conservatief, maar niet kleurloos

Akkoord, de eerste prijs in de categorie durf zullen deze musici niet winnen. Maar saai wordt het zeker niet.

Viool en piano - het is een geijkte combinatie die het op alle niveaus goed doet - van bruiloften en partijen tot in de concertzaal. Het repertoire is enorm en al net zo gevarieerd.

De Groot en Meyer hebben hier vooral voor evergreens gekozen, die de trouwe concertganger allang kent. Maar wat geeft dat? Je kunt niet in alle ernst bezwaar maken tegen de Eerste vioolsonate van Brahms, een van de mooiste en best afgewerkte kamermuziekwerken ooit geschreven. Of tegen een Schubertsonate. Of tegen de vioolsonate van Ravel, die een blues als langzaam deel combineert met een perpetuum mobile als finale.

De originele input in dit programma komt van Willem Frederik Bon. Als geestverwant van Debussy en Ravel was hij te laat geboren, maar bovenal is hij te vroeg gestorven: deze telg uit een rijk muziekgeslacht overleed in 1983 op pas 42-jarige leeftijd. Zijn gedachtenis was ten tijde van dit concert nog vers; deze twee musici wilden zorgen dat hij niet vergeten werd.