de Herkenning deel 3

In deel 3 van de Herkenning, een concertreeks die de muziek van eind 19e tot en met eind 20e eeuw naliep, horen we muziek uit de Eerste Wereldoorlog.

Voor sommige musici was het vóór de oorlog al duidelijk: er moest een breuk met het verleden komen. Anderen kwam tijdens of vlak na de oorlog tot die conclusie. Weer anderen voelden die urgentie niet en gingen op de oude voet verder.

Dit programma is dan ook erg gevarieerd van samenstelling. De belangrijkste deler is de tijd waarin het allemaal gebeurt. We horen Matthijs Vermeulen, de radicale Nederlandse modernist die nog altijd erg weinig wordt uitgevoerd, maar die de programmeur van deze reeks wel weet te bekoren. Zijn Eerste cellosonate staat tegenover de Cellosonate van Claude Debussy, een man die zijn stijl juist op gevorderde leeftijd trouw bleef maar zeker niet doof was voor de nieuwe modes en ook graag jazzinvloed in zijn werk stopte. Béla Bartók is een beetje een twijfelgeval. Het Hongarije van zijn tijd zocht naar een nieuwe identiteit. Die vond Bartók in de volksmuziek van de boeren. Het resultaat klinkt onromantisch en daarmee uitgesproken modern, maar de methodiek en beweegredenen kunnen haast niet romantischer.