De Verkenning, een concertreeks rond een eeuw aan nieuwe muziek, kreeg in 1991/92 een vervolg.
Ook "de Herkenning" loopt weer een eeuw aan baanbrekende composities na. In het vierde concert horen we muziek van kort na de Eerste Wereldoorlog - en één compositie van kort ervoor. De laatromanticus Max Reger was in de jaren 1900 een van de modernste componisten, maar raakte na zijn dood in 1916 gauw uit de mode: hij was domweg te romantisch. Nee, dan Hindemith en Honegger. Zij waren voortrekkers van een radicaal nieuwe beweging: het neoclassicisme. Het belangrijkste wat ze zochten was nog niet eens nieuwe klanken en vormen, ze wilden vooral een nieuw idee van muziek. Geen groot, groter, grootst, geen verheven doelen waaraan een kunstenaar moet voldoen, gewoon muziek die per strekkende meter door vaklui geproduceerd wordt, zoals in de tijd van Mozart en Haydn.
Annemieke Corstens, viool Marjolein Knaven, altviool Cecile Knaven, cello Anja van Wijk, mezzosopraan Jaime Martin Delgado, fluit Peter Eggenhuizen, klarinet Josje ter Haar, viool Suzanne van Els, altviool Job ter Haar, cello Frank Polman, viool
Sepp Grotenhuis, piano
Sepp Grotenhuis, piano
Annemieke Corstens, viool Marjolein Knaven, altviool Cecile Knaven, cello