De magie van 1600

De klank van de luit brengt ons meteen terug naar vroeger tijden. Een concert als dit doet het daarom altijd goed.

Eeuwenlang was het duidelijk: de luit had niets te zoeken in de kerk of op andere plaatsen waar pretentieuze muziek werd gemaakt. Het was een volksinstrument, bespeeld door alle klassen maar niet serieus genomen door de muzikale elite. Polyfone zang, dat was dé muziek. Maar rond 1600 begon dat te veranderen. Zuiver vocale muziek raakte uit de mode, instrumentale muziek groeide in aanzien. Zo kwam ook de luit de muziekgeschiedenis binnen. Ook de grote jongens van de muziek gingen nu voor luit componeren, al dan niet met stem. Girolamo Frescobaldi bijvoorbeeld, die we kennen als eerbiedwaardige componist van polyfone klaviermuziek. En Claudio Monteverdi - ook hij componeerde liederen voor zangstem en luit. Over een grote jongen gesproken!

Onderwijl was er ook in Engeland iets aan de hand. Dowland en dat soort mannen, u kent ze wel. We treffen hem hier aan met een instrumentale luitfantasie. Ook horen we Thomas Morley. Deze componist zal wel eeuwig geassocieerd blijven met zijn falala-madrigalen, maar hij deed dus ook dit.