De tonen van de tekst

Drie zeer moderne componisten bezwijken voor de charme van meditatie en devotie.

Het is sinds de jaren negentig een hele rage geworden: de Nieuwe Devotie. Componisten als Pärt en Tavener schrijven geestelijke koorwerken die onmiskenbaar van deze tijd zijn maar de sfeer van lang vervlogen eeuwen oproepen.

In dit concert horen we het ASKO Kamerkoor met drie componisten die daar helemaal niets mee te maken hebben. Salvatore Sciarrino, Claudio Baroni en Emmanuel Nunes zijn moderne componisten van het ruige soort. Geweld in het bad van de harde avant-garde, niet bang voor vuige contrasten en de klank van staal op staal.

En toch... toch zijn deze drie zuiderlingen niet ongevoelig voor de charmes van kerk en koor. Misschien is het hun katholieke achtergrond: een Italiaan of Portugees komt altijd een keer bij de kerk terug. Dat denken we tenminste wel als we Sciarrino's Responsorio delle tenebre horen. De componist stoeit met het gregoriaans door de melodie met microtonen om te buigen en met ongewone samenklanken te ondersteunen. Het resultaat klinkt verrassend overtuigend.

De Portugees Emmanuel Nunes krijgt de hoofdmoot van dit concert: met 24 minuten neemt hij zowat tweederde van de tijd voor zijn rekening. Hij gaat niet uit van het gregoriaans, maar van de laat-middeleeuwse Minnesänger. In een meditatieve omgeving, die herinnert aan Stockhausens Stimmung, horen we af en toe uitroepen met emotioneel beladen woorden, alsof de Minnesänger uit hun verre verleden worden opgeroepen.