De Zeggingskracht van Ron Ford

Ron Ford - niet te verwarren met de gelijknamige acteur is een Amerikaans-Nederlandse componist die van veel markten thuis is.

Zoals zoveel componisten kwam hij naar Nederland om bij Louis Andriessen in de leer te gaan. Hij nam echter ook masterclasses bij Franco Donatoni, een componist van een heel ander kaliber - en dat is te horen. Op dit concert horen we zowel verknipte, van de hak op de tak springende maar in de kern diep romantische muziek als ritmische, onthechte muziekpatronen. Op het moment dat er een speeldoos op het podium komt, weet je het eigenlijk al. Een primitieve muziekautomaat, maar ook een symbool voor de vroegste jeugd. We horen het slecht gesmeerde instrument kraken en piepen, wat ons herinnert aan de mensenhand die het rechtstreeks nodig heeft om geluid te blijven maken.

In dit concert wordt de muziek van Ford vergezeld door een werk van John Adams en een van Willem Jeths. Een Amerikaan en een Nederlander. Een ritmische postminimalist en een neo-expressionist. Twee totaal verschillende componisten, die allebei bij één kant van Fords muzikale taal vertegenwoordigen.