Countertenors zijn zo Engels als de Tudorboog, de rode telefooncel en het rijden aan de linkerkant. Een heel concert met Engelse countertenormuziek heb je dan ook gauw gevuld.
We beginnen dit recital waar we het begin mogen verwachten: bij Purcell. Daarna maakt het concert een sprong naar de tijd rond 1900. Met White, Gurney, Vaughan Williams en Howells zitten we bij de softe stijl waarom dit land zo bekend is gaan staan. Geen scherpe dissonanten en andere enge dingen, gewoon melodische muziek in de beste romantische traditie. De traditie van Mendelssohn bijvoorbeeld. Tot slot gaat het concert de oceaan over en horen we de liederen van de Amerikaanse klassieken. Niet alle liederen zijn ooit bedoeld voor countertenor, dat is waar, maar laat u rustig overtuigen.
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)
Derek Lee Ragin (countertenor), Julius Drake (piano)