Dhroeh Nankoe

Hippies met een ticket richting India en terug zorgden ervoor dat in de jaren zestig van de vorige eeuw de Indiase klassieke muziek op de westerse podia bekend werd. Maar India kent ook een veelheid aan regionale stijlen, ontwikkeld in de dorpen en aan de hofjes van lokale heersers zoals in de deelstaten Uttar Pradesh en Bihar.

In de negentiende eeuw ronselden de Nederlanders daar arbeiders voor werk op de plantages in Suriname. Die namen hun muziek mee en daaruit ontwikkelden zij baithak gana. Deze liederen worden meestal gezongen in het Hindi, de teksten zijn van religieuze aard of gaan over de liefde. Zanger Dhroeh Nankoe gaf het in Suriname ongebruikelijke strijkinstrument sarangi weer een plek in het begeleidingsensemble, dat verder bestaat uit bansuri (dwarsfluit), dhol (tweevellige trommel) en danthaal (ijzeren staaf). Het concert bestaat uit twee delen; eerst klinkt de oorspronkelijke muziek uit India, daarna de Surinaamse variant.

Dhroeh Nankoe (1960) zanger/componist van Surinaams-Hindoestaanse afkomst, leerde al op jonge leeftijd diverse instrumenten bespelen zoals orgel, accordeon, harmonium, tabla, dhool en mandoline. Later legde hij zich toe op zang en compositie. Hij studeerde bij Jacoba van der Meer, Khan Bandhu, Ustad Zia Mohiudin Dagar en Pandit Haripersad Chaurasia en studeerde als eerste af in de klassieke Indiase zang aan het conservatorium van Rotterdam. Dhroeh Nankoe doceert Indiase zang op het Koninklijk conservatorium van Den Haag. Verder treedt hij veel op in binnen- en buitenland. Het Dhroeh Nankoe Ensemble bestaat naast Dhroeh Nankoe (harmonium, zang, tanpura) uit Surindre Sati (sitar) en Niti Ranjan Biswas (tabla). Naast zijn klassieke werk is Droeh altijd op zoek naar vernieuwing. Deze vernieuwing vond hij in de vorm van Drum 'n Bass en Goa trance. Twee zeer nieuwe dansstijlen die wondere combinatie vormen met de klassieke Indiase muziek. (Bron: http://www.nposoulenjazz.nl/artiest/3896/dhroeh-nankoe/biografie)