Een begrip op zijn einde

Contraband, dat was bijna twintig jaar een begrip in jazzland Nederland. Dit is een van hun laatste optredens.

Trombonist Willem van Manen richtte in 1973 De Boventoon op, en ging in 1979 verder met De Springband. Deze band kwam eind 1983 tot een abrupt eind toen het bandbusje verongelukte en drie leden om het leven kwamen.

Uiteindelijk kon Van Manen toch niet zonder het bandbestaan; zodoende kwam hij in 1985 met Contraband, die het geluid van de na-oorlogse mainstreamjazz en Europese impro combineert met de bezetting van een bigband. Jarenlang toerde deze succesformule langs de zalen. Maar Van Manen was intussen in de zestig en voelde zijn embouchure minder worden. Daarom stopte hij in 2004 met trombonespelen. Van Manen wás Contraband; zijn pensioen betekende dan ook het einde van de band.

In dit concert is niets te merken van een afscheidsstemming. Evenmin horen we iets van de Springband-tragedie, die maand twintig jaar geleden. De elf nummers zijn afwisselend exuberant en dromerig, maar nooit vertwijfeld. De bandleden improviseren zich een ongeluk binnen steeds wisselende kaders. Zelfs als ze collectief gaan improviseren, in de beste freejazz-traditie, blijft de grote lijn behouden. Waarom heeft dit fantastisch op elkaar ingespeelde stel geen nieuwe bandleider gezocht?