Een Franse handreiking naar Italië

In de zeventiende en achttiende eeuw zocht de Franse muziek haar inspiratie vaak in Italië. Maar hoeveel Italiaanse invloed er ook binnenkwam, één ding bleef altijd hetzelfde: Fransen willen dansen.

Toen rond 1700 het concert en de sonate Europa veroverden, wilden de Fransen daar best op inhaken, maar niet zonder hun eigen suite op te geven. Wat de Fransen concert noemden, is in feite vaak dansmuziek.

Ensemble Severin, met onder meer de zussen Steenbrink in de gelederen, brengt twee Franse kamermuziekstukken tot klinken: een van Rameau, een van Couperin. Rameau geeft het klavecimbel, dat in Italië alleen akkoorden mag spelen, een concerterende rol. De titel is er duidelijk over: Pièces de clavecin en concerts. Couperin produceert Concerts royaux, die feitelijk gewoon suites zijn. Je kunt ze uitvoeren op klavecimbel solo - zoals de Fransen gewend waren - en met driestemmige kamermuziekensembles naar keuze.

Zulke feestelijke muziek hoort niet in de stoffige ruimte van een concertzaal, moeten musici en organisatie gedacht hebben. Vandaar dat we dit concert mochten opnemen op Slot Zuijlen, een idyllisch kasteel ten noorden van Utrecht.