Engels op z'n Engels

Brian Galliford en Marien van Nieukerken maken er een liederlijke middag van in de Engelse Kerk. En de meeste liederen kent u vast nog niet.

De Engelse Kerk op het Amsterdamse Begijnhof valt niet heel erg op. De meeste bezoekers van de binnenstad zullen sowieso niet de moeite nemen om de Kalverstraat voor dit hofje te verlaten en wie dat wel doet, ziet kapel die een beetje gewoontjes aandoet. Toch is dit het oudste gebouw van de stad.

Sinds jaar en dag is deze oude kapel in gebruik bij de Britse gemeenschap, die er - in weerwil van de naam - diensten volgens de Kerk van Schotland houdt. Ook klinken er regelmatig concerten. Vaak zijn dat precies de concerten die je daar zou verwachten: uitvoeringen van Britse muziek. Ook nu weer is het voornamelijk Brits wat de klok slaat. Tenor Brian Galliford en pianist Marien van Nieukerken beginnen helemaal bij Purcell! Kunt u dat hebben, Purcell op een moderne piano? Zo ja, dan moet u zeker luisteren. Uit de twintigste eeuw stammen Gerald Finzi en Benjamin Britten. Beiden zijn ze Britser dan Brits: niet al te wild en modern, zachtaardig maar ook streng in hun soberheid. Henk Alkema is natuurlijk geen Engelsman, maar deelt de behoudende stijl van de Britten en als je zijn zetting van The songs of Rita Joe hoort, zou je hem zo aan de andere kant van de Noordzee plaatsen.

Enige vreemde eend in de bijt is Schumann. Zijn Sechs Gedichte und Requiem opus 90 zijn 's mans laatste bijdrage aan de liedkunst. Heel veel worden ze niet uitgevoerd. Reden te meer voor dit tweetal om daar wat aan te doen.