Franse salon in de Hortus

Salonmuziek - het woord heeft geen goede reputatie. Toch is de salon de plek waar veel componisten te vinden waren.

Bij 'salonmuziek' denken we al gauw aan al te gemakkelijke, sentimentele en oppervlakkige muziek, die met de opkomst van de muziekindustrie met duizenden bladen tegelijk voor een spotprijs aan de man werd gebracht. Aan 'La prière d'une vierge', aan 'Avant de mourir' en hoe het ook mag heten.

Dat is echter maar het halve verhaal. De salon was, al in de achttiende eeuw, de plek waarin de stadse adel en de gegoede burgerij kunstenaars ontvingen. Hopend op een mecenaat lieten schrijvers, schilders en musici zien en horen wat ze konden. Later werd het de plek waarin de burgerij - de krachtbron die het negentiende-eeuwse universum bij elkaar hield - literatuur las, schilderijen ophing en musiceerde.

In dit concert horen we drie kleine werken van grote componisten, waarin ze zich bijzonder op de salon richtten. Wie kent bijvoorbeeld het capriccio 'Wedding cake' van Camille Saint-Saëns? En wie heeft ooit de Liebeslieder-Walzer van Brahms in een versie voor strijkers gehoord? Voor bij een diner, met een Stehgeiger die een reverence brengt aan de vrouw des huizes? Onze betovergrootouders, die kenden het. Hoog tijd dus om de vergeelde bladen eens af te stoffen en hier aan een nieuwe generatie te laten horen.