Ghazal - India en Iran

Iran en India samen? Als dat maar goed gaat!

O jee, dat wordt helemaal niets! De Indiase sitar en de Iraanse kemenche samen in één uitvoering, hoe dan? Twee totaal verschillende tradities, met verschillende stemmingen, verschillende toonladders, verschillende spanningsbogen, verschillende alles wat een luisteraar van muziek kan verwachten. Dat is hetzelfde als dat je een strijkkwartet en een gamelan samen laat spelen!

Maar kijk, in onze archieven hebben we daadwerkelijk samenwerkingen tussen de gamelan en westerse instrumenten. Dan snapt u wel dat we ook deze muziek met open vizier tegemoet treden. En dan blijkt - natuurlijk - dat de heren hun muziek uitstekend op elkaar hebben afgestemd. De kaders zijn Indiaas: wijdlopende structuren die een grote spanningsboog en veel zitvlees van de luisteraar vragen. De toonladder is van tevoren afgesproken: natuurlijk is er wel een Perzische toonsoort die met een bepaalde Indiase raga overeenkomt. Kayan Kalhor, de bespeler van de kemenche, heeft binnen die raga de vrijheid om zijn instrument op zijn Perzisch te laten horen, met de glissandi andere versieringen die we uit het Midden-Oosten kennen. Zo ontstaat een organisch en overtuigend geheel, dat je, als je niet beter wist, zo voor traditionele muziek zou aanzien.