Grachtenfestival 2004: Tania Kross

Nu een grote, destijds een rijzende ster. En wij waren erbij.

Met de populariteit van opera gaat het nog steeds niet goed in Nederland, maar een paar operazangers en -zangeressen mogen zich in een grote populariteit verheugen. Tania Kross is er zo een: nadat ze eerst doorbrak naar het kleine grote publiek (de luisteraars naar klassieke muziek) maakte ze in de jaren tien met verve de sprong naar het grote grote publiek.

Anno 2025 zou ze op het Grachtenfestival gemakkelijk op het Prinsengrachtconcert kunnen. Wat heet: ze zou de hoofdact zijn. In 2004 was haar carrière nog in volle opbouw. We treffen haar aan in Felix Meritis, waar ze liederen zingt. Haar liefde voor en achtergrond in opera verloochent ze niet: de drie eerste liederen zijn aria's uit barokopera's. Ook breekt Kross een lans voor de weinig bekende liederen van Mozart (liederen waarvoor ze een zwak heeft, zo weten we vele jaren en vele concerten later). Als Antilliaanse met een kleurtje is ze bovendien de aangewezen persoon om te schitteren in Xavier Montsalvatges Cinco canciones negras. Wie zich bij zo'n titel ongemakkelijk voelt over culturele toe-eigening, hoort hier hoe Kross deze vijf liederen zonder moeite terugpakt.