Halcyon Ensemble

Wenen vanuit een andere hoek.

Op het eerste gezicht lijkt dit optreden van het Halcyon Ensemble een concert zoals er zovele zijn. We vinden Mozart en Beethoven op het programma, en nog wat brokjes van kleinere componisten. Maar de opstelling waar de dames voor gezorgd hebben, blijkt hoogst ongebruikelijk.

Centraal in het werk staat het Kwintet voor piano en blazers in Es, opus 16 van Beethoven. Een werk dat duidelijk geïnspireerd is op een kwintet van Mozart (KV 452) voor dezelfde bezetting en in dezelfde toonsoort. Toen Mozart dit stuk in 1784 voltooide, beschouwde hij het als zijn beste werk ooit. Beethoven had dus flinke schoenen te vullen. Toch hoor je dit stuk, in vergelijking met andere werken van de meester, zelden.

Dit werk verschijnt niet als één geheel. Tussen de delen door horen we tal van andere composities - allemaal vocaal. Er is een lied van Beethoven, er zijn arrangementen van aria's uit Mozart- en Donizetti-aria's, en er zijn twee romances van de Italiaanse, in Berlijn werkende hoboïst Ferdinando Fortunati. Deze werkwijze is hoogst, hoogst ongebruikelijk in onze tijd. Maar begin negentiende eeuw, toen deze muziek nieuw was, was dit juist de gebruikelijke manier van doen. Toen hadden mensen de aandachtsspanne niet om een werk van drie delen achter elkaar uit te zitten! Dit concert is daarmee een eerbetoon aan de muziekpraktijk zoals die ooit was, en zoals Beethoven hem zelf gekend heeft.