Hamerend de negentiende eeuw in

Ronald Brautigam maakte de afgelopen decennia naam als interpreet van de Weense klassieken op Hammerklavier. Hier speelt hij ze nog op een moderne piano.

Mocht u, op wat voor manier dan ook, nog nooit van Ronald Brautigam gehoord hebben, dan is onze site een prachtplek om die schade in te halen. We hebben hem talloze keren opgenomen, zowel solo als met anderen, vooral aan het begin van zijn carrière.

In dit concert uit december 1985 speelt hij Beethoven en Schubert, twee componisten waarin hij gespecialiseerd zou blijven. (Hij speelde ook Mozart, maar dat deel van het concert is niet bewaard gebleven.) Van Beethoven horen we de Pianosonate opus 81a 'Les Adieux'. Dit werk, dat je onmiddellijk kunt herkennen aan de drie akkoorden in het begin ("le - be - wohl"), schreef Beethoven tijdens de Franse bezetting van Wenen. De troepen van Napoleon joegen aartshertog Rudolf op de vlucht, Beethovens invloedrijkste en meest enthousiaste mecenas. Uiteraard hoopte Beethoven dat hij ooit terug zou keren - ook dat horen we in de muziek.

Schubert heeft zich voor zijn pianosonates sterk door Beethoven laten inspireren. Dat kon ook niet anders, want zijn beroemde stadsgenoot was in dat genre de grote reus. Maar Schubert was geen man van het grote gebaar. Daarom zijn zijn sonates duidelijk anders - minder heroïsch, meer lyrisch. In zijn laatste sonates (dit is de eennalaatste) gaat hij nadrukkelijk op zoek naar muzikale vernieuwing. Als we deze muziek horen, klinken de woorden door die Schuberts vrienden op zijn graf lieten zetten: "Hier begroef de dood een rijke schat, maar nog mooiere beloften."