Hemelse en wereldse kaartmuziek

Muziek hoeft niet altijd over menselijke emoties of alledaagse dingen te gaan. John Cage en Richard Rijnvos lieten zich inspireren door respectievelijk de hemel en de aarde.

John Cage gebruikte in zijn Atlas eclipticalis de sterrenhemel als materiaal. Feitelijk pakte hij de kaart van het hemelgewelf en legde hij er notenbalken overheen. Het resultaat is zowel zinledig als zinrijk: hoe toevallig de noten ook zijn, het blijft de sterrenhemel die je verklankt, één van de ontzagwekkendste en overweldigendste dingen die er zijn. In dit concert van het type waarop November Music het patent lijkt te hebben, een koppeling tussen een moderne klassieker en nieuw werk van hedendaagse, levende componisten, wordt Cage gekoppeld aan Richard Rijnvos. Rijnvos gebruikte de vijftiende-eeuwse Mappamondo (wereldkaart) van Fra Mauro als inspiratie. Hij legde geen notenbalken over de kaart maar zette de teksten op de kaarten alsmede teksten uit het boek A mapmaker's dream dat James Cowan over deze Italiaanse monnik schreef.