Het Amsterdams Fortepiano Trio

Bij dit ensemble krijg je wat je ziet: klassieke pianotrio's op instrumenten uit die tijd.

Het repertoire is overvloedig: zowel Mozart als Haydn hebben tientallen pianotrio's geschreven en ook Beethoven heeft het genre ruim bedacht. Toch wordt deze muziek niet zo vaak uitgevoerd als de strijkkwartetten of de pianosonates. Dat komt doordat het pianotrio een typisch amateurgenre was. Dat heeft gevolgen voor de muziek: de viool speelt vooral de hoofdlijnen van de pianomelodie mee, terwijl de cello niet of nauwelijks anders doet dan de baslijnen versterken. Het is dus vooral de piano die de gang van zaken bepaalt.

Dat hoeft echter niet ten koste te gaan van de muziek. Haydn, Mozart en de jonge Beethoven waren nog van de tijd waarin componisten commercieel konden denken. Ze deden geen concessies aan hun artistieke geweten, maar wel aan hun techniek van componeren. Als het voor amateurs speelbaar moest zijn, dan zorgden zij daarvoor. In alle vier de trio's in dit concert hoor je de genialiteit van de makers. In de ogenschijnlijk zo simpele melodielijnen zitten haken en ogen waardoor je ze onthoudt, waardoor ze je in verrukking brengen, waardoor ze uitsteken boven de trio's van hun vergeten tijdgenoten.