Het geluid en de stilte

Muziek maken is het doorbreken van de stilte. Als er één componist is die dat goed besefte, was het Anton Webern. Elke noot wordt bij hem drie keer gewogen voordat ze bij de gratie van de componist aan het papier wordt toevertrouwd.

Zeker in zijn middelfase, waarin hij de vrije atonaliteit van zijn leermeester Schönberg overnam, werden zijn werken almaar korter en subtieler. "Kaum hörbar" staat er boven één van zijn werken uit die tijd. In het eerste deel van dit concert komen er, binnen een tijdsbestek van nog geen halfuur, 22 stukken voorbij! Wat de componist verloor aan lengte en volume, won hij aan intensiteit. Alles doet er onmiddellijk toe, elke noot wordt diep gevoeld.

Webern heeft een grote invloed nagelaten op componisten na de oorlog. Dat geldt niet alleen voor de generatie van Boulez en Stockhausen, maar ook voor latere generaties. In het tweede deel van dit concert horen we de eigen composities van Huub Kerstens, die we in deel 1 als pianist en koordirigent tegenkomen. Zijn werken hebben bepaald niet de beknoptheid van Webern, maar wel de subtiliteit. Ook bij Kerstens overheersen de zachte volumes en voel je elke nieuwe toon binnenkomen.