Het grote voorbeeld

Kamermuziek voor piano en meerdere blazers. De weinige werken die in deze categorie vallen zijn bijna allemaal op één compositie terug te voeren.

Mozart schreef in 1784 een Kwintet voor piano en blaasinstrumenten en noemde het meteen het beste werk dat hij ooit geschreven had. Niet alleen is het heel mooi, avontuurlijk, goed doorwrocht en gebalanceerd, Mozart houdt ook rekening met de klank van de blazers onderling. Blaasinstrumenten waren in de achttiende eeuw nog behoorlijk onzuiver en een componist moest van goeden huize komen om precies díé samenklanken te kiezen die geen vreselijk valse akkoorden opleverden. Tot overmaat van ramp had niemand het hem ooit voorgedaan. Mozart slaagt met vlag en wimpel voor die uitdagingen, zodat we wel snappen hoe hij tot zijn zelfverzekerde oordeel kwam.

Mozarts kwintet was zonder meer het directe voorbeeld voor Beethoven, toen deze zijn Kwintet opus 16 schreef. Ook bij Willem Pijper mogen we dit stuk als inspiratie aannemen, al speelt in zijn Sextet één blazer meer mee. Deze Rotterdammer werd bekend om zijn vernieuwende 'kiemceltechniek', maar was zeker ook een neoclassicus die zich eindeloos in Mozart verdiepte.