Het pianotrio in ontwikkeling

Over het genre pianotrio - een piano met een viool en een cello - is al veel inkt gevloeid. In de concertzaal hoor je ze niet al te veel, maar de literatuur is enorm.

Bij Mozart en Haydn was het vooral een veredelde vioolsonate: de cello had weinig meer te doen dan de baslijntjes spelen en zelfs de piano had vaak een dienende rol. Bij Beethovens vroege trio's - we horen hier zijn eerste! - hoor je dat type nog duidelijk terug. Maar in de negentiende eeuw komt daar verandering in. In het romantische pianotrio zijn de drie instrumenten veel zelfstandiger. Vaak pakken de beide strijkers veel dubbelgrepen, waardoor ze bijna als een strijkkwartet gaan klinken.

Tsjaikovski schreef zijn pianotrio in a - zijn enige - ter nagedachtenis aan de Russische pianist Nikolaj Rubinstein, tevens Tsjaikovski's persoonlijke vriend.

Edvard Grieg schreef zelfs helemaal geen pianotrio - tenminste, geen compleet trio. Hij liet ons wel dit prachtige Andante con moto na. Zodoende kan het Grieg Trio daadwerkelijk ook Grieg spelen.