Honderdvijftig jaar zingen

Het kunstlied is een delicaat genre dat een kleine ruimte nodig heeft. De Kleine Zaal van het Concertgebouw bijvoorbeeld. Daar zijn we vaak geweest om liedrecitals op te nemen.

In dit recital vinden we Wout Oosterkamp, destijds één van de bekendste Nederlandse zangers en een vaste gast in onze concerten. Hij heeft gekozen voor een gevarieerd programma, dat in vier hoekstenen ruim anderhalve eeuw en heel Europa bestrijkt. Na de haast onvermijdelijke Schumann is het tijd voor Moessorgski, wiens Russische teksten eerst in vertaling worden voorgelezen. Met de Fransman Henri Duparc - tijdgenoot van Moessorgski, maar door zijn lange leven (1848-1933) tijdgenoot van haast iedereen - komen we al dichter bij huis. De twintigste eeuw is vertegenwoordigd met Robert Heppener (1925-2009), wiens kakelverse cyclus Tussen Bomen het recital mag afsluiten. De gematigd moderne muziek begeleidt een curieuze serie teksten over andere bomen, kap, milieuvervuiling, droogte, regen, winter en lente - alles vanuit het perspectief van de boom gezongen.