IHMS New Masters on tour: Tomescu, Adami, Diluka

Zoals altijd zijn we weer bij de International Holland Music Sessions. Met deze keer Stravinski en vooral veel romantiek.

In de popmuziek was 2003 het jaar van Idols. Nooit eerder had een talentenjacht het publiek zo in zijn greep gehouden, nooit leverde een show van dat kaliber zulke hits op. In de klassieke muziek kenden ze de talentenjacht al langer. En in tegenstelling tot Idols, dat gemaakt was voor snelle verkopen en om zoveel mogelijk peperdure sms'jes los te krijgen van toegewijde fans, selecteren klassieke talentenjachten echt op de kwaliteit. Daarom leveren de IHMS muziek op die je ruim twintig jaar later wél nog steeds wilt horen. En musici die vaak genoeg nog steeds bekend zijn.

Zoals gewoonlijk is dit concert in twee delen verdeeld. Voor de pauze horen we de Roemeense violist Alexandru Tomescu en de Albanese pianiste Mirsa Adami. Het repertoire voor viool en piano is natuurlijk enorm groot. De keuze valt op de Suite italienne van Stravinski. Onder het kenmerkende laagje energie en ironie van deze componist vinden we 's mans versie van diverse soorten Italiaanse muziek - geleerde muziek, maar ook volksmuziek. Henri Wieniawski, een van de grote vioolvirtuozen van de negentiende eeuw, gooit weer een heel ander sausje over andermans muziek. Uit thema's van Gounods Faust maakt hij een briljant spektakelstuk waarin de viool kan schitteren en waarin het publiek zich herkent, want de Faust was destijds een enorm succesnummer en nog altijd zitten veel nummers in ons collectieve geheugen.

De Sri Lankaanse Shani Diluka heeft een nog grotere voorliefde voor de romantiek. Ook zij grijpt naar virtuoze arrangementen. In dit geval horen we Liszts pianobewerkingen van een Schubertlied en van Wagners Liebestod. Briljant, veeleisend en vol moeilijke loopjes, zoals je van Liszt mag verwachten. Maar ook vol van eerbied voor het origineel, want virtuositeit is voor Liszt, misschien een van de grootste musici ooit, altijd meer dan leeg vertoon. Voor de introspectie horen we Chopin (twee keer zelfs), en twee van de zeer onderschatte pianowerken van Joseph Haydn.