IJzeren repertoire en verdoken parels

In de intimiteit van een Amsterdams grachtenpand geven Rachel Ann Morgan en Jaap Spigt een recital. En niet zomaar één!

Oké, we geven het toe. Delen van het programma kun je wel afgezaagd noemen. Als liedfan hebt u ongetwijfeld Heidenröslein al vaak genoeg gehoord. Moet dat nou nog een keer op het programma?

Maar hier komt het prachtig uit. Ten eerste omdat het concert met pianoforte is. Destijds (1985) was de historische uitvoeringspraktijk nog niet zo diep tot het muziekleven doorgedrongen, en een pianoforte hoorde je niet elke week. Dikke kans dat nog niemand in het publiek die grote knallers van Schubert op een oud Weens klavier gehoord had.

Maar het grote geheime wapen komt van de zangeres. Behalve zingen kan ze namelijk ook harp spelen. Haar repertoire haalt ze uit alle krochten van de muziekgeschiedenis! Welke niet-harpist kent de Harpsonate van Dussek? Of de Sonate voor piano en harp van Soler? Als kersje op de taart begeleidt Morgan ook een keer zichzelf, in de liederen van Marcel Tournier (1879-1951). Zo krijgt het concert nog een moderne touche.