Insomnio - Winterreise

Schuberts liederen zijn zo goed, die verdienen een breder arrangement dan alleen zang en piano. Zo dacht dirigent Hans Zender erover: hij bewerkte de Winterreise voor klein orkest.

De doorgewinterde cyclus van 24 liederen op teksten van Wilhelm Müller behoort tot het ijzeren repertoire. Vooral het openingslied en het slotlied zullen bij velen een belletje doen rinkelen. De sombere liederen zijn vooral wat zwaardere tenorstemmen op het lijf geschreven.

Toen Schubert deze liederen schreef, zal hij niet meteen aan een orkest gedacht hebben. Liederen waren in zijn tijd huiselijk repertoire, gemaakt voor de intieme sfeer en niet bedoeld als Grote Meesterwerken.

Tweehonderd jaar later denken we daar heel anders over: Schubert wordt wijd en zijd als genie bejubeld en zijn liederen zijn groot genoeg voor een concertzaal. Bovendien willen zangers ook weleens wat anders dan de liederen voor de zoveelste keer met piano brengen. De Duitse dirigent en (gelegenheids)componist Hans Zender deed dat in 1993. Aan de pianopartij alleen had hij niet genoeg: Zender moest echt wel dingen toevoegen om een volwaardige orkestklank te krijgen. Zijn versie van de Winterreise heeft dan ook als ondertitel: Eine komponierte Interpretation. In dit concert uit 2012 wordt deze gecomponeerde interpretatie gebracht door Insomnio - een ensemble dat meestal Nieuwe Muziek speelt, maar ook voor een beetje romantiek zijn hand niet omdraait.