Jaap Schröder doet het even

In je eentje polyfone stukken spelen op de viool - het is bijna niet te doen. Maar barokviolisten draaiden hun hand er niet voor om.

Misschien kent u de sonates en partita's voor viool solo van Bach. Deze stukken componeerde hij begin achttiende eeuw in Köthen. Rond de gelegenheid waarvoor ze geschreven werden hangt een waas van geheimzinnigheid. Misschien speelde Bach ze zelf, maar we weten eigenlijk niet of hij wel zó'n goede violist was.

Waar mensen niet vaak bij stilstaan, is dat Bachs polyfone vioolwerken het eindpunt zijn in een lange traditie. Talloze zeventiende-eeuwse Duitsers hadden de niet geringe uitdaging aangenomen om de viool in haar eentje te laten schitteren. De bekendste van hen is zonder meer Biber, wiens Passacaglia de afsluiting van zijn mystieke Rozenkrans-cyclus vormt. Maar kent u het werk van Nicolaï Mattheïs, of Thomas Baltzer? Als u die hebt leren kennen, wacht u trouwens nog een verrassing: ook Telemann heeft werken voor viool solo gecomponeerd. Maar met hem zijn we eigenlijk al op weg naar een nieuwe tijd.