Support the Concertzender

Steun ons door vriend te worden, een donatie te doen of te sponsoren.

Vriend
Ik wil steunen door vriend te worden.
Doneren
Ik wil steunen door een donatie te doen.
Sponsor
Ik wil steunen door te sponsoren.
Ik word vriend voor het bedrag van
per jaar
Ik wil het bedrag van doneren
Ik wil sponsoren met
Ondersteuningsvoorkeuren
Newsletter
Get the latest updates and offers.
Product updates
Learn about new features and products.
Event invitations
Invitatations to exclusive events.
Ik ga akkoord met de algemene voorwaarden
ConcertPodium

Jacob ter Veldhuis Festival

3 maart 2001 - Opnamelocatie

Jacob ter Veldhuis is een populaire componist, in meer dan één opzicht. Waarom dan niet eens een festival aan hem wijden?

Jacob ter Veldhuis werd beroemd met een stijl die openlijk leent bij de popmuziek en het idioom van de avant-garde bijna als de pest mijdt. Dat leverde hem lof op, maar ook kritiek: veel mensen vonden zijn muziek wel erg gemakkelijk en vroegen zich af of hij de naam 'componist' nog wel mocht dragen. In elk geval trok hij rond 2000 behoorlijk de aandacht.

In dit concert horen twee van zijn werken in het idioom dat we van hem zo goed kennen. Programmatische titels met een vleugje humor, en muziek die je vrij gemakkelijk kunt thuisbrengen. In het hart van het programma vinden we muziek van verwante geesten. Waar Ter Veldhuis ons naar Mexico stuurt, neemt John McLaughlin Braziliaanse elementen in zijn suite op. Ook Steve Reich hoort in dit rijtje thuis. Weliswaar is de Amerikaan van een andere orde dan Ter Veldhuis, maar zijn radicale minimal music heeft ook op Ter Veldhuis invloed gehad en doet bovendien al net zo sterk aan popmuziek denken.

  • 1. Thirty-five mescals in Cuautla

    Groninger Gitaar Duo: Remco de Haan, Erik Westerhof

  • 2. John McLaughlin Suite nr. 1: Belo Horizonte; Florianópolis; 3 willows; Hijacked; 1 nite stand

    Groninger Gitaar Duo: Remco de Haan, Erik Westerhof

  • 3. Nagoya Marimbas

    Gustavo Gimeno & Lorenzo Ferrandiz: slagwerk

  • 4. Goldrush

    Gustavo Gimeno & Lorenzo Ferrandiz: slagwerk