Je kunt (en wilt) er niet omheen

In de Kleine Zaal van het Concertgebouw, onze natuurlijke biotoop, vinden geregeld talentenjachten plaats.

Akkoord, in de klassieke muziek gebruiken we die vervloekte term natuurlijk niet. Maar concerten met jong talent kom je met grote regelmaat tegen. Nieuwe artiesten, vaak vers van het conservatorium, moeten bekend worden gemaakt en dat gebeurt vaak via dit soort concerten.

In dit concert, deel van de "Summer Academy International Holland Music Sessions", horen we drie musici - een viool-pianoduo voor de pauze, een pianist solo na de pauze. Het repertoire bestaat in hoofdzaak uit het ijzeren repertoire van Beethoven, Chopin, Debussy en andere bekende componisten, of uit stukken als de Carmen-fantasie van Pablo de Sarasate - nog altijd een favoriet van veel concertviolisten. Zo'n repertoirekeuze is inherent aan het fenomeen zomerconcours. Er zit een jury die jou beoordeelt op je uitvoering. Dan kun je maar beter werk spelen dat de juryleden kennen - hoe kunnen ze anders beoordelen hoe goed je speelt?