Jodi Gilbert Rasp deel I

Jodi Gilbert schrikt niet terug voor een experimentje meer om minder. Niet alleen put ze uit alle mogelijke middelen voor haar muziek, met elementen van dans en theater vervagen ook de grenzen van de kunstvormen zelf.

In dit concert, dat in april 2002 in het Bimhuis klonk, lijken de zangtechniek van Berio's derde Sequenza, de improvisatiedrift van de jazz, de gereedschapskist van zolder en een computerspelletje voor de Game Boy samen te komen. Kop of staart valt er nauwelijks in te ontdekken, onbekende geluiden des te meer. Twee keer twintig minuten wordt de luisteraar genadeloos meegevoerd door de schier eindeloze fantasie van deze vijf musici.