Marcel de Blauwe

Marcel Worms houdt van bescheiden muziek uit het Interbellum. Of uit later tijd, als dat dezelfde geest meedraagt.

Pianist Marcel Worms, vaste gast in onze archieven werd bekend met het werk van componisten als Satie, Poulenc en vooral Mompou. Muziek die geen grote vormen opzoekt en ook zelden grote contrasten. Muziek geheel ontdaan van overdaad, maar vol subtiele haken en ogen waardoor het nooit 'behang' wordt. Muziek uit het neoclassicisme, vooral de Franse variant daarvan.

Eén van de dingen waar neoclassicisten dol op waren was vermenging van hoge en lage cultuur. Schaamteloos lieten ze zich inspireren door cabaret, circus en de nieuwste grammofoonhits. Ook de blues boeide ze mateloos. Zodoende heeft Marcel Worms vaak genoeg blues in een klassiek jasje gespeeld. In dit recital speelt hij echter geen werken uit het interbellum, maar werk van levende componisten. Blueses, of stukken die erop geïnspireerd zijn, van componisten van Nederland tot de VS en van Brazilië tot Italië. Ondanks het beperkende element een ware staalkaart van de muziek anno 2001.