Niet iedereen is fan van de viool. Je hebt altijd mensen die het maar kattengejank vinden. Diderik Wagenaar maakt van die nood een deugd.
In het Stedelijk Museum in Amsterdam kun je niet alleen allerhande moderne en hedendaagse kunst kijken, er wordt bij tijd en wijle ook moderne muziek gespeeld. Tussen de beelden, schilderijen en installaties vinden dan korte optredens plaats - concerten is misschien wat veel eer - waarin een paar musici de moderne muziek bij de museumbezoeker brachten. Geen overbodige luxe, want een kenner/liefhebber van moderne kunst is nog niet automatisch een liefhebber van moderne muziek.
In dit optreden horen we twee violistes, Marijke van Kooten en Heleen Hulst. Ze duiken vaker op bij concerten in de hoofdstad, niet zelden ook samen. Hier spelen ze twee cycli. Eerst horen we Cat music van Diderik Wagenaar. De componist laat de twee katten, pardon violen, typische kattendingen doen. Niet eens mauwen, maar wel spelen, jagen en spinnen. (Het derde deel, "Spinning", is helaas spoorloos verdwenen.)
Als tweede horen we een duettencyclus van Luciano Berio, de Italiaanse grootheid die eerder dat jaar overleed. De cyclus blijkt te bestaan uit een eindeloze reeks korte hommages aan collega-componisten, heel bekende en heel onbekende. Kunt u, door de Berio-noten heen, alle stijlen ontdekken?