Martial Solal Trio

Een monument dat zelf een monument neerzet.

Op het moment dat we dit schrijven is Martial Solal (1927-2024) nog geen twee weken overleden. De Fransman laat een oeuvre na dat reikt van de orkestrale filmmuziek voor À bout de souffle over het leiden van een big band tot solistisch werk aan de piano. Een van de grootste en productiefste exponenten van het magische jazz-Parijs uit de jaren vijftig.

Ten tijde van dit concert heeft de man nog twintig jaar voor zich, maar met zijn bijna 77 jaar hoort hij toch al tot de ouderen. En niet te vergeten: tot de gevestigde orde. Er is op dat moment al jarenlang een concours naar hem vernoemd, en elke jazzpianoliefhebber heeft zijn platen in de kast. Sommige musici zouden dan met pensioen gaan. Wat kan een nieuwe performance nog toevoegen aan alles wat je al gedaan hebt? Maar Martial Solal wil daar niets van weten. Op North Sea Jazz 2004 treedt hij weer als vanouds aan met extreem vitale en tot in de puntjes geperfectioneerde piano-bebop. Op het programma staan vooral eigen composities, maar er is ook plaats voor een classic als Tea for two.