Michiel Braam & Trio 7090

Een speelse jazzmuzikant gaat in zee met een trio avantgardisten. Dat zal wel wat worden zeker?

Ja, dat zal zeker wat worden, want Michiel Braam is niet voor een kleintje vervaard. Deze pianist heeft sinds hij van het conservatorium kwam al van alles geprobeerd, en met succes. Als thuishonk onderhield hij al vanaf zijn 22e maar liefst twee bands, en daarnaast deed en doet hij allerlei zijprojecten. Als je naast bigband, moderne jazz en latin (niet latin jazz, maar échte volksmuziek!) een keertje met modern-klassieke mensen moet werken, zul je daar niet van schrikken.

Trio 7090 doet regelmatig heel heftige dingen. Xenakis, of de School van Darmstadt. Maar ze wagen zich ook weleens op improgebied. Dit is het terrein waar Michiel Braam en dit drietal elkaar vinden. Op het programma staan composities en ter plekke uit de duim gezogen improvisaties van Braam zelf, maar ook stukken van anderen. Vreemde eend in de bijt, maar veelzeggend als het om Trio 7090 gaat, is de Tweede Vioolsonate van George Antheil. Het mechanische enfant terrible van de Amerikaanse muziek liet zich graag inspireren door de jazz. Dat lusten deze musici wel.