Minimale pianomuziek

Minimal is al jarenlang razend populair. Dit concert komt uit 2002, maar zal ook vandaag nog bij veel mensen een gevoelige snaar raken.

Simeon ten Holt omarmde de minimal music in de late jaren zeventig, na een half leven vol kneiterorthodoxe avant-garde. Het belangrijkste product van die bekering was Canto Ostinato. De uitvoering van Kees Wieringa en Polo de Haas werd klassiek en kreeg zelfs een gouden plaat. Ook Sandra en Jeroen van Veen zijn intussen sterk met het werk verbonden. Zij richtten de Ten Holt-stichting op en haalden het werk de popsferen binnen. Hun ligconcerten, waarbij het publiek de klanken in meditatieve toestand tot zich neemt, werden even legendarisch als omstreden.

Hier zit het publiek nog gewoon in een traditionele concertzaal, in de kleine zaal van het Concertgebouw om precies te zijn. Canto staat niet op het programma, een heleboel andere minimal music wel. We horen Steve Reich en John Adams. Adams' pianomuziek past op één cd, maar de paar werken die hij voor dit instrument schreef werden allemaal klassiek. Het werk van Joep Franssen doet sterk aan Adams denken. Dat kan minder worden gezegd van Chiel Meijering, die we vooral als de clown van de Nieuwe Muziek kennen. Zijn werk is altijd toegankelijk, maar voelt vaak parodistisch aan. De melige titels waarop hij patent heeft blijven deze keer uit, al is "binnenste Buiten, Buitenste binnen" natuurlijk wel goed voor een kleine nieuwsgierige glimlach. Het concert sluit af met de publiekslieveling Für Alina van Arvo Pärt.