Modemeesters op de viool

Bachs gewoonte om composities te schrijven voor viool solo, zonder begeleiding, werd in de twintigste eeuw weer volop opgepakt. Violiste Eeva Koskinen speelt hier vier moderne stukken.

Bach schreef zijn beroemde sonates en partita's voor viool solo aan het begin van zijn carrière. Hij bouwde daarmee voort op een bescheiden Duitse traditie, die vooral in Zuid-Duitsland tot bloei was gekomen. Na Bach was het wel zo'n beetje afgelopen met deze muziek. De stukken waren bijna onspeelbaar moeilijk en de muziekstijl die Bach hanteerde raakte uit de mode.

Rond 1900, toen de Bachsonates weer wat vaker gespeeld werden, begonnen sommige componisten weer stukken voor viool solo te spelen. Veel van die stukken zijn zo mogelijk nog moeilijker dan Bach. Dat is in elk geval vaak gezegd over de sonates van Bartók. De Fins-Nederlandse Eeva Koskinen heeft er geen moeite mee. Evenmin buigt ze voor de partituren van Hans Kox, Carlos Micháns en Franco Donatoni. De repertoirekeuze is typisch voor deze tijd: alle drie waren het componisten die hoorbaar modern waren, maar hun eigen weg zochten midden tussen traditie, vernieuwing en ironisch commentaar. Ze vonden daar elk hun eigen plekje, waardoor ze bepaald niet gelijkaardig klinken. De rest laten we u zelf ontdekken.