Musica poetica Lübeck

Uit verschillende hoeken van de barok.

Rond 1980 kreeg Nederland er ineens een componist van wereldformaat bij. De Concerti armonici, die al sinds de negentiende eeuw regelmatig werden uitgevoerd maar waarvan niemand de componist kende, bleken van graaf Unico Wilhelm van Wassenaer te zijn. Druk als Van Wassenaer het zijn hele leven had met bestuurlijke zaken, heeft hij geen groot oeuvre bij elkaar kunnen schrijven. Zoiets zou zijn reputatie ook flink geschaad hebben, want een edelman mocht geen kunst bedrijven als ambacht. Des te verbazingwekkender is het dat deze geweldige stukken stammen van een amateur, en niet van een prof die jarenlang aan zijn stijl heeft kunnen schaven.

Dit handjevol composities was genoeg voor een Van Wassenaer-festival, zo vond men in 2004. Het festival vindt plaats in Voorschoten, vlakbij de grond waar het geslacht Van Wassenaer zijn wortels heeft liggen (Unico woonde trouwens niet in Wassenaar maar op kasteel Twickel in Twente). Daarop klinkt uiteraard een van de Concerti Armonici (eigenlijk klonken er twee, maar de musici keurden er maar één goed voor uitzending), maar ook werk van Wassenaers grote tijdgenoot Vivaldi en van de wat eerder werkende Henry Purcell. Opvallende afwezige is Buxtehude: zou je van een orkest uit Lübeck niet verwachten dat ze iets van hun eigen grootheid meebrengen?