Muzurakis & Prieto

Wat kun je met twee gitaren? Veel, zo blijkt hier. Als ze maar in kundige handen liggen.

Met één gitaar kom je natuurlijk al een heel end. Je kunt er zowel melodieën als akkoorden op spelen, en als je een beetje oefent komt zoiets als een fuga er wel uit. En dat terwijl je dit instrument, anders dan een piano, overal op je rug mee naar toe kunt nemen! Er is dan ook meer dan genoeg repertoire voor gitaar alleen, of luit alleen, of mandoline alleen.

Maar met twee gitaren kun je nog meer. Dan kun je zowat evenveel als op één piano. De een slaat akkoorden aan terwijl de ander vrijelijk kan tokkelen, of je neemt van een vierstemmig stuk allebei twee stemmen voor je rekening. Geen wonder dat veel componisten dan ook voor twee gitaren hebben geschreven. We horen op dit recital bijvoorbeeld muziek Sor, Albeniz, Ponce en Piazzolla. Grote gitaarnamen, die we ook wel vertrouwen als ze er twee onder handen nemen. Maar ook een Fransman komt om de hoek kijken. Met hun arrangementen van Jean Philippe Rameaus klaviermuziek laten de twee pas echt horen uit welk hout ze gesneden zijn.