Narratio Quartet IV

Al drie keer hoorden we het Narratio Quartet met een laat strijkkwartet van Beethoven. Komt er nog een vierde keer?

We wezen er al eerder op: Beethovens muziek, en zeker zijn laatste werken, hoort eigenlijk niet op het Festival Oude Muziek. Maar als vier mensen deze geweldige kwartetten willen uitvoeren, dan stuur je ze toch niet weg?

Drie keer eerder al mochten we het Narratio Quartet hier verwelkomen, met opus 127, 132 en 130 (plus de Große Fuge opus 133) respectievelijk. Elk concert is al een krachttoer op zich, laat staan meerdere! Maar blijkbaar is het viertal nog niet moe, want hier komt opus 131 in cis alweer aan.

Al eerder troffen we kwartetten aan met vijf en zes delen. Beethoven was flink aan het experimenteren geslagen in deze tijd, ook met de vorm. Nu zitten we aan zeven delen! Daarmee dringt zich de vraag op of we nog wel met een klassieke sonate te maken hebben. Is het niet meer een suite, waarin elk deel een stuk op zich is?

We zullen deze musicologische discussie verder laten voor wat ze is. Laten we luisteren naar wat we horen. De muziek begint met een slepende fuga. Het kwartet in Bes, dat hij daarvoor componeerde, eindigde in een fuga, die met een daverende triomf afsluit. Hier horen we juist extreem droeve muziek. Maar daarna klaart de lucht beetje bij beetje op. Het vijfde deel is juist heel vrolijk! Het laatste deel is wel weer in mineur, aangezien de hoofdtoonsoort aan het eind moet terugkomen. We horen een beheerste sonatevorm, alsof Beethoven, nadat hij het hele kwartet spotte met de muzikale wetten, nu weer orde op zaken wil stellen door terug te keren naar de klassieke vorm.