November Music 2004: Iva Bittová

Zijn Tsjechen nog even muzikaal als altijd?

Die Bohemers, dat was wat. In de achttiende eeuw domineerden ze het muziekleven in Wenen en heel veel andere Duitse steden. Altijd waren er genoeg muzikale ambachtslui uit de Bohemen beschikbaar, en vaak hoorden ze tot de besten van hun tijd. Later, in de negentiende eeuw, gooiden ze het over een andere boeg: de Duitse muziek werd verrijkt met elementen uit de eigen volksmuziek. Smetana en vooral Dvořák werden er wereldsterren mee. In de twintigste eeuw gaven componisten als Leoš Janáček en Bohuslav Martinů daar een vervolg aan: vooral de eerste nam de eigenschappen van zijn moedertaal zeer serieus en stichtte daarmee een volkomen nieuwe stijl.

Ja, dat was vroeger. Maar nu? Kunt u een levende Tsjechische componist opnoemen? Wij kennen in elk geval Iva Bittová. Deze violiste, zangeres en componiste is al sinds begin jaren negentig betrokken bij talloze projecten in binnen- en buitenland. En ze blijkt van alle markten thuis. Niet alleen wisselt ze, als de speellieden van weleer, gemakkelijk tussen de viool en haar stem, ze voert ook op één en hetzelfde concert zowel haar eigen werk uit als dat van haar dode landgenoten.

En passant vestigen we graag ook de aandacht op haar begeleidster Barbara Maria Willi. Twee keer treedt ze nadrukkelijk op de voorgrond: als componiste in Bahnhofspolyphonie (alleen de naam maakt al ontzettend nieuwsgierig!), en als soliste op het klavecimbel in Andriessens Overture to Orpheus.