Support the Concertzender

Steun ons door vriend te worden, een donatie te doen of te sponsoren.

Vriend
Ik wil steunen door vriend te worden.
Doneren
Ik wil steunen door een donatie te doen.
Sponsor
Ik wil steunen door te sponsoren.
Ik word vriend voor het bedrag van
per jaar
Ik wil het bedrag van doneren
Ik wil sponsoren met
Ondersteuningsvoorkeuren
Newsletter
Get the latest updates and offers.
Product updates
Learn about new features and products.
Event invitations
Invitatations to exclusive events.
Ik ga akkoord met de algemene voorwaarden
ConcertPodium

NSJ '05: Calefax & Tony Overwater Trio 'The Ellington Suites'

10 juli 2005 - Opnamelocatie

Hoe Ellington tot op hoge leeftijd bleef pieken.

De geschiedenis van de jazz is het verhaal van een stijl die zich vanuit de volksbuurten van New Orleans razendsnel ontwikkelt tot een kaleidoscopische kunstvorm die haar weerga niet kent. Iedere zeven jaar diende zich wel weer een nieuwe stijl aan die de jazz weer radicaal overhoop gooide, die zijn blik verruimde naar nieuwe mogelijkheden of juist, als reactie op de al te zwaar uitwaaierende vorige stijl, zichzelf op één bepaald aspect concentreert. De keerzijde is bekend: in de jaren zeventig raakte het onontgonnen terrein een beetje op en kwam de jazz in een crisis.

Gevolg van deze ontwikkeling is dat de helden van eerdere stijlen vaak nog leefden terwijl de nieuwe stijl de aandacht trok. Weliswaar worden jazzmuzikanten gemiddeld minder oud dan gewone mensen, maar niet allemaal gaan ze op hun dertigste ten onder aan een overdosis. Nee, iemand als Duke Ellington (1899-1974) werd nog in de negentiende eeuw geboren, had zijn piek in het swing-tijdperk en stierf op het moment dat de geschiedenis van de jazz geschreven leek.

Alles had hij zien langskomen - bebop, cool jazz, hardbop, freejazz en nu was het al jaren fusion wat de klok sloeg. In al die jaren was hij trouw gebleven aan de swingmuziek en de bigband uit zijn bloeitijd. Dat wil niet zeggen dat hij stilstond. Als muzikaal genie en rasechte jazzman was dat zijn eer te na. Zodoende is zijn latere werk de moeite meer dan waard.

In dit concert horen we twee suites van de late Ellington. In 1967 leverde hij samen met Billy Strayhorn een conceptalbum af (de allernieuwste mode in de popmuziek!) met de titel Far East Suite. Te horen zijn diverse stukken die hij baseerde op hun avonturen in Azië. Aan bod komen onder meer Iran, India en Japan; door de stukken heen reist Ellington van west naar oost. The River schreef hij in 1970 voor het gelijknamige ballet. Deze suite is minder bekend, maar dat zal toch vooral komen door de ontzaglijke hoeveelheid muziek die hij bij elkaar schreef en opnam. Aan de kwaliteit ligt het in elk geval niet.

Ook heel bijzonder is de samenwerking die aan deze uitvoering ten grondslag ligt. Het Calefax Rietkwintet slaat de handen ineen met het Tony Overwater Trio. Nu kan het Calefax Rietkwintet veel, maar dit vijftal is gespecialiseerd in modern klassiek. Wat moeten ze met jazz? Kunnen ze een beetje improviseren? Blijven ze getrouw aan de stijl?

Dat oordeel laten we over aan u. Eén ding weten we wel: ze zullen zeker begrip en waardering voor Ellingtons muziek hebben. Want daarop kon Ellington altijd rekenen, zowel in de klassieke wereld als in de jazzwereld!

  • 1. The River I

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 2. The River II

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 3. The River III

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 4. Far East Suite I

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema &(!) Maarten Ornstijn (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 5. Far East Suite II

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema &(!) Maarten Ornstijn (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 6. Far East Suite III

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema &(!) Maarten Ornstijn (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 7. Far East Suite IV

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema &(!) Maarten Ornstijn (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 8. Far East Suite V

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema &(!) Maarten Ornstijn (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 9. Far East Suite VI

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema &(!) Maarten Ornstijn (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)

  • 10. Far East Suite VII

    Alban Wesley (fagot), Ivar Berix (klarinet), Jelte Althuis (bas klarinet), Maarten Ornstein (tenor sax), Olivier Boekhoorn (hobo), Raaf Hekkema &(!) Maarten Ornstijn (saxofoons), Tony Overwater (bas), Wim Kegel (drums)