Onontdekt

Zet een kenner een koptelefoon op zijn hoofd. Laat hem dit concert horen en de componist raden. De kans op een goed resultaat is klein.

Béla Bartók zou de hemel bestormen met knalmoderne, enorm originele muziek. De inspiratie daarvoor haalde hij uit de Hongaarse volksmuziek. In 1904, toen hij zijn Pianokwintet voltooide, moest hij nog met zijn veldwerk beginnen. Bartók geloofde toen, met Liszt en eigenlijk met iedereen, dat de zigeuners de pandbewaarders van de Hongaarse volksmuziek waren. Die overtuiging zit nog volop in dit romantische pianokwintet, waarin we de invloed van Brahms en Dvořák kunnen ontdekken. De jonge Bartók beheerst de vorm als tot in de perfectie en laat horen dat hij ook prima in staat is tot expressie, iets waar we in zijn latere werk soms met minder succes naar zoeken.

Dit is een werk voor liefhebbers van Bartók maar ook Dvořák, van de twintigste maar ook de negentiende eeuw, van stevige muziek met Karpatische karakterkoppen maar ook van sierlijke muziek in voorname salons.