Gisteren is voorbij, maar in de concertzaal is het springlevend.
Denken over het verleden. Je koopt er niets voor, maar wie doet het niet op zijn tijd? Of heel erg vaak? Het verleden is constant aanwezig - impliciet, in de dingen die we op basis van onze ervaring doen, en expliciet als herinnering al dan niet op commando naar boven komen.
In de klassieke muziek is bijna alles herinnering. Slechts een klein deel van de concertbezoekers gaat naar muziek van levende componisten, en zelfs specialisten in moderne muziek bezoeken vaak concerten van reeds lang overleden meesters.
Deze inleiding zou bij elk klassiek concert kunnen staan, maar dit concert heeft de wereld van gisteren als thema 'het Europa van gisteren', met als ondertitel 'muzikale mijmeringen tussen nostalgie en moderniteit'. Het is zeker de dromerige muziek die hier overheerst. Bij de romantiek van Antonín Dvořák zijn het duidelijk de emoties die de overhand nemen. Debussy houdt zijn mijmeringen liever voor zichzelf, maar toont zich evengoed in gedachten verzonken. Pas bij Schulhof en Stravinski krijg je echt wat je hoort.
Elisabeth Smalt (altviool), Toon Fret (fluit) en Anne Lavoisier (harp)
Elisabeth Smalt (altviool), Toon Fret (fluit) en Anne Lavoisier (harp)
Nathalie Lefèvre (klarinet)
Shirly Laub (viool), Frédéric d'Ursel (viool), Elisabeth Smalt (altviool), Toon Fret (fluit)
Elisabeth Smalt (altviool), Koenraad Hofman (contrabas), Toon Fret (fluit)
Nathalie Lefèvre (klarinet)
Shirly Laub (viool), Frédéric d'Ursel (viool), Elisabeth Smalt (altviool), Martijn Vink (cello), Xenia Meijer (mezzo-sopraan).
Shirly Laub (viool), Frédéric d'Ursel (viool), Elisabeth Smalt (altviool), Martijn Vink (cello), Koenraad Hofman (contrabas)